لالایی بیپایان
جمعه, ۱۳ دی ۱۴۰۴، ۰۱:۵۰ ب.ظ |
نرگسِ نوشکفته |
۳ نظر
لالا لا لا بخواب کودک گلم. بخواب که فردا دنیا ساکت خواهد بود. فردا صداهای مهیب نخواهی شنید، جیغ زنان و فریاد مردان به خنده تبدیل خواهد شد، فردا با دلی آسوده همراه دوستانت در خیابانها قدم خواهی زد، فردا به آینده امیدوار خواهی بود و ترس نابود شدن همه چیز را نخواهی داشت. بخواب عزیزتر از جانم، روی گور من بخواب که نسیم آزادنه روی گونهت بوزد و سرخی گلها و سیاهی موها و سفیدی قلبها تو را بزرگ میکنند.
- ۰۴/۱۰/۱۳

چرا هفدهساله توی امروزم و فردا نمیشه؟ قول میدی این فردا زودتر بیاد؟ قول میدی امروز و دیروز دست از سرم بردارن:(؟
پ.ن: خوبی؟