آب های شفافی که تا زمان نگذرد سیاهی درونشان را نشان نمی‌دهند.

بسم الله الرحمن الرحیم

اشک ها کارشان همین است؛ یا افکار مرده را از ذهن خارج می‌کنند یا فشاری که افکار زنده می‌آورند. اشک ها پایین می‌آیند و سیاهی ذهن را روی گونه‌هایمان دفن می‌کنند. سیاهی را خارج می‌کنند تا حال ما بهتر شود؟ یا فقط می‌خواهند برای سیاهی های آینده جا باز کنند؟ از شوری دریای مواج سرمان شور می‌شوند یا ماهیتشان از اول شور و نمکین است و می‌دانند اگر بمانند نمک زخم های آینده‌ مان می‌شوند؟